Nuut

Lupin-versorgingsvideo, hoe om lupine sade, soorte en variëteite van lupine te versamel

Lupin-versorgingsvideo, hoe om lupine sade, soorte en variëteite van lupine te versamel


Lupin sorg video. Hoe om lupiene in die tuin behoorlik te versorg. Hoe en wat om lupine te voer vir aktiewe groei en blom. Versorging van lupiene na blom. Gewilde soorte en variëteite tuinlupiene.

Lupin sorg video


Meerjarige lupiene: die nuanses van variëteitskeuse, verbouing en die gebruik daarvan in landskapontwerp

Lupine (Lupinus) of wolfbone, wolfgras is een van duisende lede van die peulgewas- of motfamilie. Alhoewel dit al byna 4 000 jaar bekend is, is die vordering met domestisering steeds baie swak. In die landbou word slegs 1 meerjarige spesies en 3 eenjariges gebruik. As dekoratief - ongeveer 10 spesies uit meer as 200 bekendes.


Plant lupiene en versorg in die tuin

  1. Landingsplek wolfgras word gekies op grond van die natuurlike voorkeure van die plant - 'n oop en sonnige ligging.
  2. Grond vir lupien. Hierdie verteenwoordiger van die flora is glad nie kieskeurig oor die substraat nie en sal goed groei op enige tuingrond. Daar is egter opgemerk dat die beste groei en bloei van wolfgras op leeus met 'n neutrale of effens alkaliese reaksie sal verskyn (pH 6,5-7 of onderskeidelik 7-7,5). As die pH van die grond meer as 7,5 eenhede word, kan die bosse chlorose ondergaan - wanneer die blaarplate liggroen of geel van kleur word, maar die are daarop helderkleurig groen is. As die grond op die terrein te suur is, word dit gekalk. Om te verstaan ​​dat die grond te suur is, kan die volgende indirekte aanduiding wees: perdestert en vulvoet groei goed daar. Vir kalk, kalk of dolomiet word fyngemaalde meel gebruik. Vir 1 m2 word tot 5 kg fondse benodig. Maar so 'n prosedure moet net een keer elke 3-4 jaar in die herfs uitgevoer word, wanneer die gevalle blare en gedroogde stingels skoongemaak is, in die somer en met die koms van die lente, wanneer daar gegrawe moet word of in die winter op sneeu. As die ondergrond in die gebied alkalies is, word ongeveer 5 kg turfskyfies per 1 m2 daarby gevoeg. Wolfbone kan ook op sanderige grond groei, aangesien daar knoppies aan hul wortelprosesse is, waarin spesifieke bakterieë bydra tot die ophoping van stikstof (dit word ook stikstofbindende bakterieë genoem). As gevolg hiervan vaar lupine goed sonder stikstofbemesting.
  3. Kunsmis. Die volgende jaar na plant, met die koms van die lente, is dit nodig om die lupine te voed met volledige minerale komplekse (byvoorbeeld Kemiroi-Universal). Daar moet ook 10-20 g superfosfaat en slegs 5 g kaliumchloried per 1 m2 gebruik word.
  4. Algemene advies oor sorg. In die eerste jaar nadat die lupine na die blombedding verskuif is, word dit aanbeveel om die grond periodiek los te maak, veral na neerslae of reën. Dit is ook nodig om robotte uit te voer om onkruid te verwyder, wat nog onvolwasse plante kan verdrink. Aangesien die wortelkraag in ou wolfboontjiebosse tot 'n paar sentimeter bo die grondoppervlak begin uitstyg, verdroog die sentrale deel van die bos geleidelik, terwyl dit lyk asof die syrosette uitmekaar groei. Om die dekoratiefheid van lupienaanplantings te behou, word aanbeveel om struike stelselmatig te heen, wat sal lei tot die stimulering van die ontwikkeling van sywortels. Daar is egter opgemerk dat monsters wat die vierjarige punt oorskry het, nie so weelderig blom nie. Lupine reageer baie negatief op die gereelde skerp verandering in temperatuuraanwysers in die lente-herfsperiode, alhoewel die plante ryp met 8 grade onder nul suksesvol kan verdra. Om die blomperiode te verleng, word aanbeveel om die verkleurde bloeiwyses gereeld en betyds te verwyder, sodat die saad nie plaasvind nie, wat die kragte van lupine sal verteer. In hierdie geval sal die wolfboontjie jong lote laat groei en bloeiwyses vorm, waarvan die blomgolf aan die einde van die somer sal val. Ou bossies moet gereeld oorgeplant word. As lang variëteite van lupine in gebiede met sterk wind verbou word, word aanbeveel om stutte in die omgewing te installeer tydens plant. Soos hulle groei, moet hulle aan die lote van die plant vasgemaak word sodat dit nie beskadig word nie. Dieselfde stutte is noodsaaklik as die bloeiperiode van die wolfpeul begin. Terselfdertyd word die blomstingels met toue of sagte toue vasgemaak, of 'n draadstruktuur gemaak, wat 'n reeks lusse is wat die blomstingels sal ondersteun. Wanneer u die boomagtige vorm van lupine verbou, is dit nodig om vir die winterperiode skuiling te bied met nie-geweefde materiaal, byvoorbeeld spunbond of lutrasil.
  5. Die gebruik van lupine in landskapontwerp. 'N Plant met sulke helder bloeiwyses is perfek om sowel solo as in groepaanplantings te plant. Saam met ander meerjarige verteenwoordigers van die flora, sal wolfbone 'n uitstekende versiering wees vir mengborde of grasperke. Lupienbloeiwyses lyk ook skouspelagtig as dit gesny word. Sulke ruikers is egter nie baie duursaam nie. Na blom verloor wolfgrasbosse reeds hul skouspelagtige dekoratiewe effek, dus moet hulle nie in die eerste ry of in groot groepe geplant word nie. Dit is goed om hierdie plante in die verafgeleë gebiede van die blombedding te plaas, agter meerjarige verteenwoordigers van die blomtuin, met 'n welige bladwisselende massa en helder bloeiwyses wat die plantasies van wolfbone wat hul skoonheid verloor het, kan verberg. Die beste bure vir wolfgras is lang irisse en gashere, pragtige lelies, nivyaniki en delphiniums, astilbe sal 'n goeie geselskap wees.


Hoe plant u 'n plant?

Lupine is baie veeleisend vir die samestelling van die grond, maar swaar leem en veenmoerasse is steeds nie geskik daarvoor nie. Maak die grond los voordat u hierdie gewas plant, verwyder alle plantreste en begin plant. Lupine benodig nie die invoer van kunsmis wat stikstof bevat nie, wat die voordelige eienskappe daarvan sal negeer. Ondanks die goeie rypbestandheid van die meeste variëteite, word daar in die tweede helfte van Mei geplant, wanneer die waarskynlikheid van 'n sterk daling in temperatuur nie meer so groot is as aan die begin van die maand nie.

Aanvanklik groei lupine stadig, maar dan maak dit 'n skerp ruk en begin ander onkruid van die terrein verdring.

Die lupine-plantskema is baie eenvoudig - die saad moet in 'n smal groewe tot 'n diepte van 3 - 4 cm gesaai word. Die gemiddelde afstand van 10 cm word tussen die naburige plante gehandhaaf. kan toeneem of afneem afhangende van die grootte plante wat inherent is aan 'n spesifieke variëteit.

Probeer om nie saad so na as moontlik aan die oppervlak te plant nie - hulle het 'n baie harde dop wat baie beter verwyder word as u van 'n goeie diepte ontkiem. As die spruit probeer deurbreek vanaf 'n diepte van minder as 2,5 - 3 cm, sal dit miskien nie die dop afwerp nie, en dan sal die saadlobbige blare nie normaal ontwikkel nie. Om die lewensduur van die plant te vergemaklik, sny die saadskulp - dit word litteken genoem.

Dit is maklik om lupine sade te vind, kontak net die kwekery waar hierdie plant gekweek word, of vind inligting op die internet. Die prys per kilogram is gewoonlik laag, dus sal die plant goedkoop wees.

Lupine sade het 'n harde dop wat gesny kan word om ontkieming makliker te maak


Hoe om te deponeer

Die tyd vir die saai van groen mis word gekies, afhangende van die doel waarvoor hulle op die terrein bekendgestel word. As die plante ontwerp is om plae af te weer, kan u saad direk in die gange saai. In hierdie geval moet u dit periodiek sny om te voorkom dat die sade ryp word.

Dit moet redelik koudbestand wees, aangesien die plante reeds gesny is teen die tyd dat die aartappels geplant word. Herfssaai behels die behandeling van die grond en die verryking daarvan met nuttige mikro-elemente vir die volgende seisoen. Al die nodige maatreëls word uitgevoer nadat die oes geoes is en die terrein heeltemal gratis is.


Wanneer om te saai en voor watter gewasse?

Lupine kan voor baie soorte groentegewasse as groenmis gesaai word. Die enigste familie wat bemesting met hierdie produk nie verdra nie, is peulgewasse. Dit is as gevolg van gewone plae.

Aartappels, tamaties, kool, soetrissies en aarbeie is 'n merkbare verbetering in opbrengs na lupien. U kan groen mis tussen rye in tuine plant.

Dit is die beste om lupine as 'n groen mis te saai wanneer die warm weer aanbreek - in die tweede helfte van Mei. Tuiniers plant dit suksesvol aan die einde van Maart - vroeg in April (mits daar nie ernstige ryp is nie). U kan in die tweede helfte van Augustus saai om die grond te bemes nadat u groente geoes het.


Lupine in landskapontwerp

As u die tuin met 'n helder blom moet versier, kan u lupine gebruik, dit sal nie moeilikheid maak om dit in die oop veld te plant en te versorg nie, en dit is maklik om toepassing te vind in landskapontwerp. Dit lyk pragtig in kombinasie met meerjarige plante - lelies, gladioli, irisse, delphiniums, lintwurmgashere en gemengde groepe. 'N Weelderige samestelling word gevorm deur lupine in die tuin in kombinasie met pioene.

Hulle gebruik 'n helder blom, beide in talle aanplantings en in enkele komposisies. In mixborders lyk lupine beter na vinnig groeiende lowergroen gewasse - teen die middel van die somer bedek hulle die verlore stamme met hul blare. En op die agtergrond sal 'n statige lang lupine in talle kombinasies help om 'n bekoorlike landskap te skep.

Daarbenewens is die plant 'n uitstekende kunsmis vir die tuin. Danksy die nodulebakterieë wat op die wortels ophoop, versadig die groen mis die grond met stikstof. Dieselfde mikroörganismes omskep yloplosbare fosfate in 'n maklik-assimileerbare vorm. Wat voedingsparameters betref, is die groen kunsmislupien gelyk aan mis. Dit is een van die beste groenmis om die produktiwiteit van die grond te verhoog.

Wat is lupiene, wanneer om te plant, watter soort grond hierdie plant verkies, is dit moontlik om dit van sade te laat groei? Laat ons dit van naderby beskou. Die skoonheid van hierdie blomme trek onvermydelik die oog en maak dat u dit in u tuin wil plant. Die veelkleurige kleur is wonderlik, hulle kan wit, geel, rooi, pienk, blou, donkerrooi en selfs driekleurig wees. Kyk goed uit in 'n geselskap met ander tuinblomme, versier blombeddings, paadjies, alpiene glybane.

Benewens die estetiese effek, verbeter hierdie plante die struktuur van die grond en verryk dit met stikstof. Met al hierdie dinge is hierdie blomme glad nie wispelturig nie, die proses om dit te kweek en te versorg, sal u nie veel probleme gee nie.

Wanneer blom lupiene? Hierdie tyd kom met die koms van die kalender somer - in Junie duur dit ongeveer 'n maand. Dit is opmerklik dat standhoudende verteenwoordigers twee keer per seisoen kleur kan gee - in die tweede helfte van Julie en dan in Augustus.

Daar is ongeveer 200 spesies van hierdie dekoratiewe blom, almal is soortgelyk aan mekaar (die vorm van 'n kers, die blare is soortgelyk aan palmblare), het onbeduidende verskille in die struktuur van die bloeiwyses.

Blaar na reën

Lupine is 'n plant uit die peulgewasfamilie, dit kan eenjarig en meerjarig wees, dit het dik lang wortels wat in die diepte van ongeveer 2 meter spoed. Benewens die werk van die wortels, dra die grondgedeelte ook by tot die verryking van die grond. Dit word afgekap en in die grond begrawe tot 'n diepte van ongeveer 20 cm, waar dit veilig ontbind, waardeur die grond nuttige stowwe gee en die suurheid verlaag.

Vanweë al sy dekoratiewe eienskappe, is hierdie plant 'n gewas vir voer en groen mis.

↑ terug na inhoud ↑ Lupine as groen mis en kunsmis

Die korrels, sowel as die groen gedeelte van die plant, is baie ryk aan proteïene (40-50%), terwyl die proses van giftige bitter alkaloïede ook hoog is. Volgens die inhoud van giftige stowwe is die samestelling van lupiene bitter, laag alkaloïed, soet. Bitter spesies word gebruik om die grond te bemes, maar soet en lae-alkaloïede variëteite kan as veevoer gebruik word. Hierdie plantkultuur is baie produktief. Om voer te verkry, word grondstowwe wit, geel, blou lupine gekweek (ook genoem smalblaar). Vir kunsmis word meerjarige gewasse meestal gesaai.

Wit lupine kan 'n hoogte van anderhalf meter bereik, dit verdra gemaklik droogte - dit is die mees algemene variëteit.

Blomme van hierdie spesie kan wit, ligpienk, ligblou wees. Dit is die beste groen mis vir arm grond met 'n hoë suurgehalte (dit ontgift). Dit groei goed en kry groen massa selfs op onvrugbare grond. Aanbeveel vir saai op leem- en sanderige leemgrond - verhoog hul vrugbaarheid, kan mis heeltemal vervang. Op die wortels van die wit lewe bakterieë wat nuttig is vir die grond; hulle omskep swak oplosbare fosfate in toeganklike vorms. Nadat die grondgedeelte van die plant verwyder is (sny), ontbind die wortels in die grond en word dit maklik verteerbaar. As gevolg hiervan word die grond verryk met humus en organiese komponente.

Geel lupien is ook 'n uitstekende groen mis, genees die grond, verbeter die struktuur en verhoog vrugbaarheid sonder enige chemiese effekte. Hierdie gewas is bloot die rekordhouer vir die versadiging van grond met stikstof, nadat dit op die veld voorkom, bly daar 200-250 kg stikstof / ha in die aanvaarbaarste vorm vir toekomstige aanplantings. Geel word redelik vroeg gesaai, en as die boontjies gevorm word, is dit tyd vir sny.

Lupine as siderat voed nie net die grond nie, maar maak dit ook goed los. Soos reeds genoem, het hierdie plant 'n ontwikkelde, kragtige wortelstelsel. Die wortels vertak in verskillende rigtings - dus word die aarde losgemaak, die minerale verbindings van die grond styg tot in die boonste lae. Hierdie kultuur verhoog die dreineringseienskappe van die grond, dra by tot die herwinning daarvan, nadat die kultuur gesaai is, behou die grond vog en lug beter. Hierdie plant dien ook as voedselbron vir erdwurms, wat bydra tot hoër opbrengste en weerstand teen siektes in die toekoms.

Die voordele van hierdie plant as groen mis:

  • Lang wortels wat diep in die grond uitsteek en nuttige elemente uit sy diepte onttrek
  • Die vermoë om swaar mikro- en makrogrondelemente te assimileer en te verwerk
  • Oorvloedige opbrengs, bruikbaarheid vergelykbaar met mis
  • Vinnige rypwording - die plant bereik die vereiste toestand 45-50 dae nadat die saad gesaai is.

Is lupiene giftig of nie? As voer vir plaasdiere dien dit as 'n bron van ideale, maklik verteerbare proteïene. Dit is die beste opsie van alle pulse wat vandag beskikbaar is. Die stingels en blare van die plant bevat baie voordelige komponente; korrels is 'n bron van vet.

Die nadeel van hierdie situasie is dat giftige alkaloïede in die samestelling van die plant voorkom.

Vir die voer van diere moet slegs geel of wit lupiene gebruik word - dit bevat die laagste hoeveelheid giftige stowwe.

Die blou spesies kan nie as voergewasse gebruik word nie. Gewoonlik word die groen deel van die plant gebruik vir voer gemeng met ander bestanddele: kuilvoer, gras, kunsvoer.

Vir die voorbereiding van voer en hooi word die plant in die stadium van die vorming van knoppe gesny. Geel lupine word voor die aanvang van die fase van boontjievorming wit gesny - sonder om te wag vir die einde van sy blom.

In die veld ↑ na die inhoud ↑ Meerjarige lupiene - plant en versorg

Dit is 'n baie onpretensieuse plant wat geen spesiale groei-tegnologie benodig nie. Die belangrikste is dat u moet weet watter soort grondlupien verkies, sowel as die periode van plant.

Hierdie blom floreer ewe goed in skaduryke of sonnige plekke. As u die hoogste dekoratiewe waardes wil bereik, plaas dit dan in 'n skaduwee op die terrein.

Hy hou van effens alkaliese nie-suur grond, met verhoogde suurheid sal dit baie broos word, en op alkaliese gronde kan dit chlorose kry. Hierdie situasie kan verander word deur eers dolomietmeel (of kalkzuur) by die grond te voeg.

Meerjarige lupine word rondom April gesaai nadat die sneeu gesmelt het. Die stuk grond waarop blomme sal groei, moet in die herfs voorberei word. Dit word aanbeveel om saad te behandel voordat dit met fondament gesaai word (50% oplossing). Met hierdie benadering kan u die eerste blomme na 12-13 maande sien (hulle blom gewoonlik teen Mei).

Om lupine sade te kry, moet 'n paar peule op die plant gelos word, wat sal uitdroog, ryp word en die nodige saad gee. Gedurende blom word verlepte bloeiwyses gewoonlik verwyder - dit is nodig sodat die groei van nuwe blomme nie belemmer word nie, en selfsaai nie plaasvind nie.

Laat 'n paar bloeiwyses totdat dit heeltemal ryp is (verkieslik in Augustus). As u nog nie lupine het nie, kan die sade altyd by blommewinkels gekoop word. Die peul moet heeltemal droog wees (vog is onaanvaarbaar), en die ekstraheer boontjies moet ook deeglik gedroog word. Dit is die beste om die saad in 'n glashouer of in papierpapiersakke op te berg.

Na die inhoud ↑ Reproduksie van lupine - verskillende opsies

As u hierdie blomme in die land gaan plant, weet dan dat eenjarige lupien slegs met behulp van sade gepropageer kan word. Meerjarige spesies is beskikbaar vir vermeerdering deur sade en steggies.

↑ na die inhoud ↑ Voortplanting van meerjarige lupien deur steggies

'N Stengel is 'n groeiknop wat op 'n roset van blare aan die basis van 'n plant sit. Met die koms van die lente word hierdie knoppe versigtig afgesny en dan in die oop grond gewortel (kies 'n skaduwee). Op die plantplek is dit baie wenslik om die grond met sand te verdun om dit lig te maak. 'N Ander opsie is die keuse van jong lote uit die blaarsinusse nadat die plant reeds geblom het.

Hierdie plantbron is op dieselfde manier in die grond gewortel, die proses van aanpassing en plantoorlewing op 'n nuwe plek duur ongeveer 35-40 dae. Na hierdie tyd kan die gewortelde saailinge oorgedra word na blombeddings, bergheuwels, blombeddings. Die belangrikste ding is om die aanbevole tydperk nie te oorskry nie, sodat die plant nie tyd het om deeglik te skiet en wortel te skiet nie. Lupinewortels reageer uiters negatief op enige ingryping, dus sal uitplant nie tot iets goeds lei nie. Om dieselfde rede word hierdie blom nie vermeerder deur die bos te verdeel nie.

↑ na inhoud ↑ Lupiene van sade - verbouing

Eerstens moet u besluit oor die saaidatums: dit kan herfs of lente wees. Dit is verkieslik om in die herfs rypbestande, selfgesaaide verteenwoordigers van hierdie kultuur te plant. Ongeveer in November, toe daar al die eerste ryp was, is die sade effens (ongeveer 2-3 cm) in die grond begrawe, bedek met 'n dun laag turf. Die afstand tussen toekomstige bosse moet ongeveer 15 cm wees. Met die koms van die lente sal u jong groei sien, en teen die einde van die somer sal dit kleur gee. As u besluit om plante in die lente te plant, kies dan die eerste weke van April, dan sal u met die koms van die volgende lente die vele kleure van hierdie pragtige blomme kan bewonder.

SaailingeJong bosse

Wenk - vir die beste resultate moet harde lupine sade vooraf gesny word (die boonste laag effens beskadig). Om dit te doen, gebruik ervare tuiniers een van die volgende tegnieke:

  1. Krap die boontjieskaal meganies - vryf dit met skuurpapier of sny dit liggies met 'n skerp voorwerp. Maak tydens hierdie stappe seker dat die binnekant van die saad nie beskadig word nie. Na die litteken moet die saad vir 'n paar uur geweek word (sodat dit uitswel).
  2. Dompel die saad in 'n temperatuurskok (skielike temperatuurverandering) - vou die bone in 'n skoon, dun lap en vries dit dan in die vrieskas. Nadat dit uit die vrieskas gehaal is, moet dit onmiddellik vir 'n kort tydjie in kookwater gedompel word. Van so 'n kontras van temperature sal die dop van die boontjies kraak, die gewenste effek sal bereik word.
  3. 'N Bad met 'n chemiese oplossing - saad van sade in tien uur in 'n oplossing van bleikmiddel (10%) of kaliumpermanganaat vir 15-20 minute. Chlooroplossing moet 2 of 3 druppels per glas water geneem word. Na blootstelling moet die saad deeglik met koue water afgespoel word. Hierdie metode van littekens het 'n addisionele antibakteriese effek as die bedreiging van plante deur swamme of ander siektes bedreig word.

Vervolgens gaan ons na die volgende fase - lupiene van sade, wat in houers groei. Om dit te doen, gooi ons grond in vooraf voorbereide kassette, weggooibekkies of aparte plastiekhouers. Moenie vergeet van die aanwesigheid van dreineringsgate aan die onderkant nie!

Die grond vir hierdie plante moet turf, gras, skoon riviersand bevat. Dit sal nie oorbodig wees om dit vooraf te ontsmet deur dit in die oond of mikrogolf te braai nie, maar dit is ook geskik vir kook met kookwater. Hoe dit ook al sy, die saailinggrond moet lig wees.

Ons vul die potte met hierdie grond, druk dit 'n bietjie neer, gooi water by kamertemperatuur. Sit daarna die boontjies bo-op, verdiep dit, water dit weer (dit is beter om 'n spuitbottel te gebruik). Vervolgens bedek ons ​​die houers met plastiekfolie, neem dit na waar dit warm en lig is.

Ons hou die grondvogvlak noukeurig dop, maak water nat indien nodig, verwyder kondensaat betyds. Die eerste spruite moet na ongeveer 2 weke verskyn, in hierdie stadium moet die film nog nie verwyder word nie; u kan dit net daagliks natmaak, die spruite lug (nie lank nie). Dit sal moontlik wees om die "kweekhuis" te verwyder wanneer die saailinge sterker word.

As die lente tot sy reg kom, sal dit warmer word op straat en u saailinge het 5 of 6 blare, en u kan jong lupiene oorplant vir permanente verblyf. Hou die afstand tussen die struike by die plant - 30-40 cm. Moenie tyd mors nie, onthou die sensitiewe wortels van die plant, plant dit betyds in oop grond oor.

Terug na inhoud ↑ Hoe om lupine te versorg

In die eerste lewensjaar is 'n standaard stel "dienste" voldoende vir hierdie plant - om onkruid nat te maak, los te maak en skoon te maak. Vul die versorging vanaf die tweede jaar aan met fosfor-kaliumverbande, wat toegedien moet word voor die begin van die blomfase. As die blomme lank genoeg is, plaas die penne en bind dit vas. Soos hierbo genoem, moet droë bloeiwyses betyds verwyder word.

In die herfs word alle gedroogde plantfragmente afgesny, die area rondom die blom is bedek met 'n geskikte materiaal wat nie die pH van die grond verander nie. Hiervoor word deklaag van anorganiese oorsprong dikwels gebruik. Die variëteite wat nie ryp verdra nie (lae rypbestandheid), moet ook beskerm word (bedek stof). Tydens die ontwikkeling en groei van die blom kan die wortelkraag kaal word. As dit gebeur, moet dit spud wees (bedek met 'n laag grond). Na 4 of 5 jaar gebruik die plant sy hulpbronne, word dit oud, dan is die tyd aangebreek om dit deur 'n jong verteenwoordiger te vervang, en alles begin van voor af.

Terug na inhoud ↑ Lupins - resensies, indrukke, aanbevelings

Ek het al die lupiene opgegrawe, natuurlik mooi, maar te aggressors - die sade skiet in alle rigtings, die wortel groei ondergronds sodat u die naburige plante moet steur, of met ander woorde, dit uitgrawe, anders kan die wortel nie onttrek word nie.

En verlede jaar het hierdie blomme tot November geblom. Ondanks die feit dat Siberië. Ek hou baie daarvan. Hierdie jaar sal ek wit by die huis saai, ook rooi en geel - ek hou baie daarvan. En om nie te groei waar dit nie nodig is nie, sny ek net die verbleikte blomme af en dit is dit. Maar ek het 'n klein ry wat aan hulle toegewy is, sodat hulle nie veel het om rond te loop nie.

in die 70's het 'n soort "slim man" van die Ministerie van Landbou beveel om lupine te saai om die grond met stikstof te verryk, en alles sou goed wees, maar ... .. beeste vreet dit nie, dit is boonop giftig vir beeste! Dit is amper onmoontlik om dit af te lei, tk. baie leë grond, van daar af gaan hy aan en aan, so is my in die dorp vertel. Die blou bloeiende see is dus 'n hartseer vir die dorp.

In die 70's het daardie 'Slim manne' nie die aard van lupiene verstaan ​​nie. Daar is meerjarige plante en eenjarige plante. As die eenjarige plante gedurende die blomperiode gesny word, sal hulle hul SIDERATOV-taak uitvoer en sal hulle nie volgende jaar groei nie. En oor hul toksisiteit - so is daar gewone variëteite, en daar is - ALKALOID. Hulle vee vreet nie; hulle voel sleg van hom. Ek het self gesien hoe my ouma se koeie op die dorp gewone vreet - en niks. Omdat hy NIE ALKALOID was nie. Maar alkaloïed - dit is die beste groen mis, grondbestanddele van die klein dingetjies wat skadelik is (enige aalwurms, fyto ..., en selfs van so 'n groot spesie soos die larwe van die Mei-kewer, draadwurm en ander ... Daar is net een nadeel - hulle word redelik lank tot tegniese volwassenheid. Meer as twee maande ...

Lupiene is wonderlik. Baie beskou hulle as 'n onkruid wat die tuin met selfsaai rommel en daarom nie aandag verdien nie. Ek het my vriend probeer oorreed om hulle 'n paar jaar in die tronk te sit. Na die eerste blom het sy gesê dat sy van plan verander het. In die streek Moskou blom hulle byvoorbeeld presies wanneer daar min blomplante is - die lente het al geblom, maar die somer nog nie. Versier die tuin baie. Daarbenewens is daar baie mooi variëteite.

In die kinderjare het hulle graag met lupienblomme besprinkel. Vir hierdie doel het ons spesiaal na die lande gegaan om blomme te gaan haal. Dan was daar nie so 'n oproer van kleure nie, almal was blou, blou is selde gevind en blankes is oor die algemeen as 'n 'tekort' beskou. Dit was interessant. Jy hardloop huis toe met 'n emmer vol blomme, en sleep selfs 'n armvol takke vir 'n boeket.

Dit groei op verskeie plekke in my somerhuisie, want dit is 'n peulplant wat die aarde van stikstof voorsien, en ook verskillende kleure het; daar is geel, rooi en pers en wit. Uitstekende groenmis. Ek hou daarvan dat dit 'n meerjarige gewas is, pretensieloos - nie spesiale sorg benodig nie, dit is bestand teen droogte. Sy saamgestelde palmboomblare op lang blare is wonderlik. Na die reën rol druppels mooi daarop. Die blom is bekoorlik en lank. Groei vinnig.

Ek hou van hierdie blomme op genetiese vlak. Blomme en fyn blare is pragtig. Daar is glad nie probleme met hom nie, maar as u die verbleikte blomme betyds afsny. dan word blom weer herhaal. Vir die winter snoei ek altyd en druk my effens saam. Ek oorplant en verdeel in die lente. U kan ook voortplant deur sade, in hierdie geval sal dit volgende jaar blom.

Ek het lankal 'n rooi lupien laat groei. 'N Buurman het na sade gevra. Toe hulle volwasse was, het ek haar alles gegee! Sy saai alles. Maar dan was daar nie een rooi saadjie onder die saailinge nie!

U moet hom volg en volg, u mis dit net en alles rondom sal 'zalupineno' wees, en dit is moeilik om hom uit te bring. By 'n ryp blom gaan die peule oop, krul en strooi saadjies uit met 'n radius van tot 25 meter. Oorweeg hierdie funksie.

↑ na inhoud ↑ Siektes van lupien

Lupine is 'n onpretensieuse plant, maar daar is drie verraderlike siektes wat in alle groeistadiums daarop wag.

  • Fusarium siekte word gemanifesteer deur die blom van die blom tydens die vorming van knoppe en blom. Daar word ook droogte van blare, beskadiging (verval) van wortels waargeneem.
  • Phomopsis meld homself aan met bruin kolle op die lote en blaarstingels. Oormatige vog dra slegs by tot die ontwikkeling van die siekte, waardeur die hele blom aangetas word. Die resultaat is dat die plant volledig droog is.
  • Seratoforose verstrooi bruin vlekke oor die hele grond, dan verdroog die blom, verloor sy "vrugbaarheid" (boontjies word nie gevorm nie).

Daar is egter goeie nuus, met al hierdie ongelukke, die dwelm wat alle tuiniers en tuiniers ken - "Fitosporin" veg baie suksesvol. Hierdie produk bevat koper, is 'n omgewingsvriendelike produk wat sterk aanbeveel word vir gebruik.

Hierdie blom word geplant soos u wil - afsonderlik of in 'n groep. Dit sal beter wees as u hierdie plante heel aan die einde van die tuinbed of blomtuin plaas. Hul lang groei kan as agtergrond gebruik word en korter eweknieë voor hulle plant. Dit lyk goed in 'n onderneming met baie tuinverteenwoordigers, en sy ryk palet lyk gepas langs blomme van enige skaduwee. Nou weet u ook hoe lupiene die grond verryk, groei uit sade, wanneer u dit moet plant, hoe om dit te versorg en te vermeerder.


Kyk die video: Lupins. Lupines